Oranje, dat helemaal in de aarde verborgen zat
Hup! Wie trekt de grootste?
"Hup! Wie trekt de grootste?"
Bang-gu en Didi in de moestuin: hup, hup!!
Ze trekken alleen aan de bladeren, maar de aarde onder hun voeten begint te trillen. En dan: plop! De hele wortel komt eruit.
Onder de grond komt een langwerpig oranje ding tevoorschijn. Bovenop groene bladeren, onderaan een oranje stengel. Hé, dit is toch een wortel?!
Die wortel die ik elke dag als bijgerecht knapperig op at, zat in zijn geheel in de aarde. De bladeren staken een beetje boven de grond uit, de stengel zat helemaal onder de grond.
Een oma die naast me ook wortels aan het uitzoeken was, zag mijn met aarde bedekte wortel en lachte hartelijk: "Hé, die dikke heb je goed uitgekozen." Complimenten zijn leuk, maar... wacht even, waarom zat dit in de aarde? Is die oranje stengel dan de wortel?
Banggu kauwt op de wortel die hij zelf heeft getrokken, zonder de aarde eraf te schudden, en zegt: "Een wortel is gewoon een wortel~". Ach, ik had het je beter niet kunnen vragen.
Maar als ik nieuwsgierig ben, kan ik het niet laten. Ze groeien in de aarde, maar waarom zijn ze dan oranje? En waarom zien de bladeren er niet eetbaar uit? Mijn hoofd kriebelt van de vragen. Ik heb bij WAGZAK JUMP eens gekeken naar "Plantenonderzoek". Aha, dit is het!
▶ Video over plantenonderzoek samen met Didi
Zo klein als een mier, de plant in
"Vandaag worden we zo klein als een mier en gaan we de groene planten binnen!" Zodra onze plantendokter-vriend Ppuri dat riep, voelde het alsof ons lichaam ineens kleiner werd. Het grassprietje voor onze ogen werd ineens zo groot als een gebouw. Wauw!
Purumi sprong op en neer en riep: "Hé, we zijn echt klein geworden!", terwijl Saerom ronddraaide en zei: "Zo zien bladeren er dus uit~".
Toen vroeg Purum aan Popo: "Maar hoe blijven planten rechtop staan zonder om te vallen?" Eh, dat wilde ik ook weten! Popo glimlacht alleen maar. "Als je erin gaat, kom je er wel achter."
Toen we rondkeken, zagen we veel bekende planten. "O, hondsdraf!" riep Purum terwijl ze ernaar wees. Saerom was blij en zei: "Er zijn ook paardenbloemen, die zie je altijd op straat!"
Het was gras waar we elke dag langs liepen, maar toen we het van dichtbij bekeken, leek het wel een heel andere wereld.
Toen Popo zei: "Zullen we bij de wortels beginnen?" en op de knop drukte, kwamen de wortels zomaar uit de grond omhoog!
"Hé, de wortels zien er allemaal anders uit?" Saerom keek verbaasd. Dat was echt zo. Sommige waren dik en mollig, andere waren dun als draadjes en verspreidden zich wijd uit. Ik dacht dat het allemaal dezelfde wortels waren, maar dat was niet zo.
Wat in de aarde verborgen zat, waren wortels
Ik pakte een wortel vast en trok er hard aan. Oei, hij gaf geen krimp! Wat zat hij stevig vast in de grond.
Ah, dus daarom vallen planten niet om, zelfs als het waait. Het antwoord op Purum's vraag is duidelijk. Toen ik daarnet in de moestuin alleen aan de bladeren trok en de aarde in zijn geheel meebewoog, kwam dat hierdoor.
Toen ik goed naar het uiteinde van de wortel keek, zag ik dat het water uit de aarde opzoog. Net als een rietje.
Op dat moment gooit Popo er even een opmerking in. "Er zijn planten die de zo opgezogen voedingsstoffen volop in de wortels opslaan... Radijs en wortel zijn daar precies voorbeelden van."
Oei! Die wortel die ik net had getrokken!!
Dus daarom zat hij nog helemaal in de aarde. De wortel was de wortel! Omdat hij de voedingsstoffen netjes in de aarde had opgeslagen, was hij zo zoet en knapperig.
Radijs en zoete aardappel zijn ook familie. Hihi, ik heb elke dag lekker van de wortels gesmuld.
De stengel is een lift waar het water in omhoog gaat
Nu is de stengel aan de beurt. Saerom vroeg: "Popo, is een boomstam ook een stengel? Die heeft een hele dikke schil." "Ja, dat klopt. De stengel ondersteunt de plant niet alleen, maar beschermt hem ook tegen kou en insecten," antwoordde Popo.
Toen brak hij de stengel doormidden om het te laten zien, en daar zaten van binnen dunne, rietje-achtige buisjes in.
"Ah!" Ppo-reum had het als eerste door. "Het water dat de wortels opzuigen, stroomt hierdoor naar boven!" Precies. De stengel was dus een lift waar het water doorheen omhoog stroomde.
Bladeren zijn fabrieken die eten maken van zonlicht
Vervolgens de bladeren. Popo zei: "Bladeren zijn kleine fabrieken die met zonlicht eten maken." Fabrieken? Deze dunne bladeren?
Saerom zei: "Maar deze bladeren liggen nog stil, toch?" Toen zei Popo: "Zullen we er dan wat ingrediënten in doen?"
Toen we er zonlicht, water en lucht in deden, begon het blad te glinsteren en voedingsstoffen te maken. Net als een echte fabriek!
Saerom klapte in haar handen. "Dus daarom groeien planten zo snel op een plek waar veel zon is!"
Poppo voegde eraan toe: "De voedingsstoffen die zo worden gemaakt, gaan via een andere weg, de floëem, naar alle delen van de plant." Huh? Er waren dus aparte wegen: de weg waar water doorheen gaat (de xylem) en de weg waar voedingsstoffen doorheen gaan (de floëem). Twee wegen in één stengel.
Op dat moment riep Saerom: "Hé? Er komt water uit de bladeren!" Toen ik keek, zag ik dat er waterdruppeltjes in het doorzichtige zakje over de bladeren waren gevormd.
Het water was via heel kleine gaatjes in de bladeren (dat heet huidmondjes) als waterdamp naar buiten gegaan. Dat heet transpiratie. Planten zweten dus net als wij!
Saerom grapte: "Ik zou ook wel in de zon willen zitten en fotosynthese doen~", en we moesten er allemaal om lachen. Haha.
Van bloem tot appel
Tot slot de kleurrijke bloemen. "Wauw, wat mooi~" riep Saerom vol bewondering, waarop Popo zei: "Bloemen zijn niet alleen maar mooi. Ze doen iets heel belangrijks: ze maken vruchten en zaden."
