ถึง Eunice, เล่าเรื่องน้ำผึ้งของหมู่บ้านเธอให้ฟังอีกหน่อยสิ

ถึง Eunice — ฉันส่งจดหมายฉบับแรกถึงเธอ

ถึง Eunice,

สวัสดี ฉันคือ Didi อาศัยอยู่ในประเทศเกาหลีนะ

ฉันเห็นรูปหมู่บ้านเธอใน WAGZAK JUMP แล้ว ดอกไม้เยอะมากจนฉันเผลอจ้องอยู่นานเลย

ขณะกินขนมปังน้ำผึ้งที่คุณยายทำให้ ก็จู่ ๆ ก็อยากเขียนจดหมายถึงเธอขึ้นมา

เธอใช้ชีวิตในแต่ละวันยังไงบ้าง? ชอบอะไรเป็นพิเศษไหม?

การเขียนจดหมายถึงเพื่อนที่อยู่ไกล นี่เป็นครั้งแรกของฉันเลย — หัวใจมันสั่น ๆ นิดหน่อย

ถึง Didi — ฉันขอเชิญเธอมาเที่ยวหมู่บ้าน Shuli ของเรา

ถึง Didi,

โอ้โห จดหมาย! ฉันดีใจจนกระโดดเลยล่ะ

ฉันชื่อ Eunice อายุแปดขวบ อยู่ที่หมู่บ้าน Shuli ในประเทศแทนซาเนีย ทวีปแอฟริกา

หมู่บ้านของเรามีดอกไม้และต้นไม้เยอะมากจริง ๆ

ทั้งคนทั้งผึ้งอยู่อาศัยได้สบายมาก — ฉันคุยอวดเสมอเลย

พอได้ยินว่าเธอจ้องรูปนานขนาดนั้น ไหล่ของฉันก็เผยอขึ้นนิดหนึ่ง สักวันมาเที่ยวหมู่บ้านของเราจริง ๆ นะ!

ถึง Eunice — กล่องไม้นั่นคืออะไร?

Eunice ในรูปฉันเห็นกล่องแขวนอยู่บนต้นไม้

นั่นคืออะไรเหรอ? บ้านนกหรือเปล่า? สงสัยอยู่นานเลย

แล้วก็น้ำผึ้ง! ฉันชอบกินขนมปังน้ำผึ้งสุด ๆ เลยนะ

พอรู้ว่าคุณพ่อของเธอเก็บน้ำผึ้งเอง คุณพ่อฉันก็ตกใจไปด้วย

น้ำผึ้งนั้นรสชาติเป็นยังไงเหรอ? หวานกว่าขนมปังน้ำผึ้งของคุณยายฉันไหม?

ถึง Didi — เรื่องผึ้งของคุณพ่อ

ถึง Didi,

เธอเดาถูกเลย! นั่นคือรังผึ้งจ้ะ คุณพ่อแขวนไว้บนต้นไม้เพื่อเก็บน้ำผึ้ง

เหล่าผึ้งบินวนไปมาระหว่างดอกไม้อย่างขยันขันแข็ง แล้วน้ำผึ้งหวาน ๆ ก็จะค่อย ๆ สะสมอยู่ในกล่อง

น้ำผึ้งนั้นพอเอาไปขายที่ตลาด ก็ช่วยจุนเจือครอบครัวเราได้มากเลยนะ

ดังนั้นสำหรับเรา ผึ้งไม่ใช่แค่แมลงธรรมดา แต่เหมือนสมาชิกในครอบครัวที่มีค่ามาก

รสชาติเหรอ? อืม— เป็นรสที่มีกลิ่นแสงแดดเลย! น้ำผึ้งของเรากับขนมปังน้ำผึ้งของคุณยายเธอ ใครจะชนะกัน ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน

ถึง Didi — ช่วงนี้ฝนไม่ตก

ถึง Didi วันนี้ฉันขอเล่าเรื่องที่จริงใจสักหน่อยนะ

ช่วงนี้หมู่บ้านเราร้อนมาก แล้วฝนก็ไม่ตกมานานแล้ว

ดอกไม้ไม่บานเต็มที่เหมือนเดิม เหล่าผึ้งก็เลยทยอยย้ายไปอยู่ที่อื่นทีละตัวสองตัว

คุณพ่อมักจะแหงนมองท้องฟ้าอยู่บ่อย ๆ

ถ้าฝนไม่ตก การเกษตรก็ลำบาก แล้วน้ำดื่มก็เริ่มขาดแคลน

ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังรักหมู่บ้านของเรานะ เพียงแค่… ขอให้ฝนตกอีกครั้งเถอะ ฉันคิดอยู่แค่นั้นเลย

ถึง Eunice — ฉันก็ไปหาข้อมูลด้วยนะ

หลังจากได้รับจดหมายจาก Eunice ฉันก็นั่งเฉยไม่ได้

ทำไมฝนถึงไม่ตก — ฉันค้นหนังสือกับคลิปวิดีโออยู่นานเลย

ขณะที่เราใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบาย จากโรงงานและรถยนต์ก็จะมีควันที่มองไม่เห็นพ่นออกมาทีละนิดทีละหน่อย

พอควันนั้นสะสมในท้องฟ้า โลกก็ค่อย ๆ ร้อนขึ้น และในบางพื้นที่ฝนก็ไม่ตกอย่างที่เคย

ทั้งแทนซาเนีย ทั้งเกาหลี เราอยู่บนโลกใบเดียวกันทั้งหมดเลยนะ

เพราะฉะนั้นนี่ไม่ใช่เรื่องของหมู่บ้านเธอเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเรื่องของเราทุกคน

ถึง Eunice — เรามารวบรวมจดหมายด้วยกันนะ

Eunice ฉันรู้เรื่องเจ๋ง ๆ มาบอก

มีเพื่อน ๆ ทั่วโลกที่อยากเดินไปด้วยกันกับหมู่บ้านเธอนะ

หากเรารวบรวมหัวใจเหล่านั้นไว้ในจดหมาย ในหมู่บ้านก็จะมีบ่อน้ำที่ขุดได้ และน้ำสะอาดก็จะไปถึง