Didi schrijft brieven met haar leeftijdsgenootje Eunice, die in Tanzania woont.
Over het bloemenveld van hun dorp, de honingbijen van Eunice' vader, en hun zorgen omdat het de laatste tijd niet meer regent.
Laten we samen lezen hoe brieven elkaar kracht kunnen geven, ook al wonen we ver van elkaar.
Voor Eunice — mijn allereerste brief
Lieve Eunice,
Hallo! Ik ben Didi en ik woon in Korea.
Ik zag foto's van jullie buurt in WAGZAK JUMP en er stonden zoveel bloemen dat ik er heel lang naar bleef kijken.
Terwijl ik honingbrood at dat mijn oma had gemaakt, kreeg ik ineens heel veel zin om jou een brief te schrijven.
Hoe ziet jouw dag eruit? Wat vind jij het allerleukst?
Dit is mijn allereerste brief aan iemand die zo ver weg woont — ik ben best wel een beetje opgewonden.
Voor Didi — ik nodig je uit in ons Shuli-dorp
Lieve Didi,
Oh, een brief! Ik was zo blij dat ik in de lucht sprong.
Ik ben Eunice, acht jaar, en ik woon in het dorp Shuli in Tanzania, in Afrika.
Ons dorp staat echt helemaal vol met bloemen en bomen.
Ik vertel altijd vol trots dat het hier fijn wonen is — voor de mensen én voor de honingbijen.
Toen ik hoorde dat jij zo lang naar onze foto's had gekeken, voelde ik me even helemaal stoer. Misschien kom je ooit echt bij ons op bezoek!
Voor Eunice — wat is dat houten ding?
Eunice, op de foto zag ik een soort houten doos in de boom hangen.
Wat is dat eigenlijk? Een vogelhuisje? Ik heb me zo lang afgevraagd wat het kon zijn.
En honing! Ik ben dol op honingbrood.
Toen ik aan mijn vader vertelde dat jouw vader zelf honing oogst, viel zijn mond open van verbazing.
Hoe smaakt die honing? Is hij zoeter dan het honingbrood van mijn oma?
Voor Didi — het verhaal van papa's honingbijen
Lieve Didi,
Je had gelijk! Het is een bijenkast. Papa heeft hem in de boom opgehangen om honing te oogsten.
Als de bijen ijverig van bloem naar bloem vliegen, vult de kast zich beetje bij beetje met zoete honing.
Papa verkoopt die honing op de markt en dat helpt ons gezin enorm.
Daarom zijn bijen voor ons geen gewone insecten — ze zijn als familie.
Hoe ze smaken? Eh — naar zonneschijn! Ik vraag me ook af wie zou winnen: onze honing of het honingbrood van jouw oma.
Voor Didi — de laatste tijd regent het niet
Lieve Didi, vandaag wil ik je iets eerlijks vertellen.
Het is de laatste tijd erg warm in ons dorp. En het heeft al heel lang niet geregend.
De bloemen bloeien niet meer zo uitbundig als vroeger, dus de bijen vliegen één voor één weg naar andere plekken.
Papa kijkt steeds maar naar de lucht.
Als het niet regent, is het moeilijk om te boeren én om drinkwater te vinden.
Maar ik hou nog steeds van ons dorp. Ik wens gewoon… dat het weer gaat regenen.
Voor Eunice — ik heb het ook uitgezocht
Na jouw brief kon ik niet stilzitten.
Ik heb lang in boeken en filmpjes gezocht om te begrijpen waarom het bij jullie niet regent.
Het blijkt dat terwijl wij hier gemakkelijk leven, uit fabrieken en auto's onzichtbare uitlaatgassen komen.
Als die zich hoog in de lucht ophopen, wordt de aarde langzaam warmer en houdt het op sommige plekken op met regenen.
Tanzania en Korea zijn allebei dezelfde ene aarde.
Dus dit is niet alleen iets van jullie dorp — het is iets van ons allemaal.
Voor Eunice — laten we samen brieven verzamelen
Eunice, ik heb iets prachtigs ontdekt.
Overal ter wereld zijn er vriendjes en vriendinnetjes die naast jullie willen staan.
