Mijn ogen in de spiegel, er is iets
Ik keek in de spiegel en bleef even staan.
Ik stond voor de spiegel om mijn tanden te poetsen, maar er zit iets in mijn oog. Een klein puntje? Nee, een patroon? Er zit zoiets als een bruine streep die ronddraait. Wat is dit?! Wat is dit?!
Ik heb echt mijn adem ingehouden en er een tijdje naar gekeken.
Toen ik het aan Popo vroeg, zei hij: "Dat heet de iris. Je hebt je eigen patroon." Mijn eigen patroon? Zoals vingerafdrukken? Hihi, dat is best cool.
Maar toen Popo zei dat ik de JUMP-app moest openen, en ik dat deed, oei! Midden in mijn kamer zweefde een oog! Een echt oog! Er zat iets transparants, als gelei, in, en aan de buitenkant waren bloedvaatjes te zien. Eerst was ik een beetje bang, maar toen ik erop tikte, verscheen er bij elk deel een naam.
Hoornvlies tik! Lens tik! Netvlies tik!
Het hoornvlies is blijkbaar zo'n doorzichtig raampje helemaal vooraan in het oog. Toen ik er met mijn vinger overheen ging, kwam de lens tevoorschijn, en die ziet er echt heel bijzonder uit. Een gelei-lens? Het lijkt ook wel op een bolletje snoep. Daarachter zit zoiets als een bioscoopscherm, dat is het netvlies, en daar wordt het licht opgevangen.
Het duurde een tijdje voordat ik ze allemaal had aangeraakt. Ik had geen idee dat er zoveel in één oog zat.
Popo zegt: "Licht maakt een reis in het oog."
Een reis? Het licht?
De app liet het zien: een lichtstraal ging echt de hoornvlies in en werd afgebogen terwijl hij door de lens ging. Net zoals een rietje in het water lijkt te buigen! En dan komt het met een plof op het netvlies terecht.
Wat is dit! De wereld staat op zijn kop!!
De bomen staan ondersteboven. De lucht is beneden en de grond is boven. Ik was helemaal in de war en zei: "Kijken we dan nu ondersteboven?!" Popo lachte en legde het me uit. Het brein draait het weer om.
De hersenen!
De hersenen corrigeren het omgekeerde beeld dat de ogen ontvangen in een oogwenk. Onze hersenen doen dat elk moment, zelfs op dit moment. Ik dacht dat ik gewoon keek, maar mijn ogen en hersenen werkten samen. Haha, er was teamwork gaande in mijn lichaam.
Ik zei tegen Banggu: "Hé, laten we dit samen proberen!"
Ik deed het licht uit. Ik keek in de spiegel in het donker. Na ongeveer 30 seconden schijn ik met het licht van mijn telefoon in de spiegel.
Aaah! Mijn pupillen waren echt groot geworden!!
Die zwarte cirkels namen bijna de helft van mijn ogen in beslag. Banggu stond naast me en riep "Puuu!", zo geschrokken dat hij bijna wegsprong.
Toen ik het licht ineens aan deed, krompen mijn pupillen ineen. Zo, in een oogwenk!
De iris regelt de grootte van de pupil, net als het diafragma van een camera. Als het donker is, gaat hij wijd open om meer licht binnen te laten, en als het licht is, gaat hij dicht om de ogen te beschermen.
Mijn oog was een camera! Ach, waarom kwam ik daar nu pas achter?
Maar toen moest ik aan Puri denken. Puri draagt een bril. Vroeger vroeg ik me alleen maar af waarom hij die droeg, maar nu snap ik het.
De ooglens moet het licht precies op het netvlies focussen, maar bij sommige ogen valt de focus voor het netvlies en bij andere erachter. Dan zie je alles wazig. De brillenglazen zorgen ervoor dat het weer precies goed wordt.
Ik vroeg aan Poori: "Mag ik je bril even proberen?", en hij leende hem aan me, maar de wereld draaide zo dat ik hem meteen weer afzette.
Een bril is niets om je voor te schamen. Je ogen krijgen de hulp die ze nodig hebben, en dat is heel slim. Toen ik dat tegen Ppuri zei, lachte ze een beetje verlegen, maar ook heel vrolijk.
Vanavond zat ik naast oma en keek ik goed naar haar ogen.
Oma's irissen zijn donkerbruin. Ze lijken op die van mij, maar hebben een iets ander patroon. De strepen rond de pupil leken op houtnerf.
"Oma, blijf even stil zitten."
Ik zag mezelf weerspiegeld in oma's pupil. Een heel klein ikje. Met een kroontje op.
Oma lachte en zei: "Waar kijk je zo naar, kleintje?", en toen ze lachte, verschenen er rimpeltjes in haar ogen en werden haar pupillen iets kleiner. Misschien omdat ze zo stralend lachte.
Waren ogen zo bijzonder? Het leek wel een spiegel waarin oma werd weerspiegeld, of een bioscoop waar licht doorheen reisde.
Het mooiste van vandaag was dat ik, zoals ik in oma's ogen zag, aan het lachen was.
내 눈 속으로 직접 들어가볼래?
WAGZAK JUMP — 뛰어들어 세상 속으로
스마트폰 카메라로 스캔하세요
자주 묻는 질문
Q. WAGZAK JUMP는 몇 살부터 할 수 있나요?
4-12세(초등학생 중심)를 대상으로 설계했어요. 눈 레슨은 초등 5-6학년 수준이에요.
Q. 동공 실험은 아이 혼자 해도 되나요?
거울과 조명만 있으면 되는 안전한 실험이에요. 어두운 방에서 30초 기다렸다가 거울을 보면 동공 변화를 관찰할 수 있어요. 단, 손전등이나 휴대폰 플래시를 눈에 직접 비추지 말고 거울에 비친 빛으로 관찰해 주세요.
Q. 어떤 언어를 지원하나요?
한국어를 포함해 30개 언어를 지원해요. 같은 레슨을 다른 언어로 전환할 수 있어요.
다음에 또 재밌는 레슨 이야기 들고 올게요. 디디 올림.